บทที่ 31 คุณควรให้กำลังใจฉัน

คิมเบอร์ลี่นิ่งฟังเงียบ ๆ ปล่อยให้เธอระบายอารมณ์ออกมาจนพอใจ เมื่อสังเกตเห็นว่าใบหน้าของเธอแดงระเรื่อและน้ำเสียงดูมีพละกำลังขึ้นมาบ้างแล้ว ดูไปแล้วไม่เหมือนคนเจ็บป่วยเลยแม้แต่นิดเดียว

"ในเมื่อตอนนี้คุณแม่ไม่เป็นอะไรแล้ว งั้นหนูกลับก่อนนะคะ คุณแม่พักผ่อนให้เต็มที่เถอะค่ะ" คิมเบอร์ลี่กล่าวทิ้งท้ายก่อนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ